HAYAT DEVAM EDİYOR

Evet hayat devam ediyor. Cumartesi sabah Ankara'ya gittik. Dayım cuma günü vefat etti ama cumartesi günü defnedildi. Küçük oğlu Pakistanda görevliydi. Onu bekledik. Cumartesi günü sabahtan yetişti çok şükür. İkindi namazından sonra da kaldırdık.

Allahım o ne yağmurdu öyle. Tam mezarlığa gideceğiz yağmur başladı mezarlıktan çıkacağız yağmur durdu. Çok ıslandık ama rahmet yağdı diyoruz. Çünkü her yağmur tanesini bir melek indirirmiş.

O bizimle değil ama bizim dualarımız hep onunla...

ACIMIZ

 

Oğluşumun hasretliğine dayanamazken dayımın ölüm acısına ve hasretliğine dayanmak zorundayım.

Dün hastaneye yattı bügün yok

Yine gözlerim yaşlı:((

Ne yazsam bilmiyorum

Hastaydı ama yaşıyordu, bizimleydi

Ama şimdi yok

Bu dünyadan kurtuldu tamamda

Ama öbür dünya...

Allah'ım mekanını cennet etsin

Not : Bu fotoğrafı 1,5 yıl önce bize geldiklerinde çekmiştim

DÖNÜŞ - ÖLÜM - ATAMA

İyiki Ankara'ya gitmişim. Kayroşumu çok özlemişim. O hala özlemedim deyip duruyor ama içten içe özlemiş bizi. Pazar günü Acity'e gittik Kerim'e alışveriş yaptık. Öğretmen oldu ya arkadaş. Takım elbise ve ayakkabı aldık. Bize birşey yok. Son zamanlarda Ankara'dan hiçbirşey alamamış oldum. Akşam ise iftardan sonra Ankaraya taşınan arkadaşım Hülya'ya gittik. İyi oldu görmüş oldum. Eşi yokmuş bende annem ve çocuklarla gittim. Onunda ablası ve kızı vardı bayan bayana iyi oturduk.

Saat 02.00 gibi yattık yeni uyumuşum bir süre sonra annemin sesiyle uyandım, hararetli bir şekilde telefonla konuşuyordu. Hemen koştum. Kızkardeşim Kayseri'den aramış kayınpederi vefat etmiş nasıl ağlıyor anlatamam. Hüseyin Amca'nın sağlık sorunları vardı ama durumu iyiydi. Hatta o gün eşini ve yengesini gezdirmiş. Akşam Kuranını okumuş. Gece 1 gibi kalkmış mutfağın önüne düşmüş. Eşine Fatma yetiş diye seslenmiş, terimi sil demiş. Sonra bir nefes alıp verip oraya yığılmış. Eşinin kollarında vefat etmiş. Ölüm değilmi hemen yanımızda, sağımızda mı solumuzda mı önümüzde mi arkamızda mı göremiyoruz ama hemen yanıbaşımızda. Allahım günahlarını affetsin.

Tabiki bizde apar topar Çorum'a dönmek zorunda kaldık. Ama Kayra'nın ertesi gün dişçi randevusu vardı. Kerim'in öğretmen atamaları derken ne yapacağımızı şaşırdık. Kayra'yı dayımlara bıraktık. Salı günü annemler dönemezse yengem götürecekti dişçiye.

Cenaze işlemleri bitip iftarımızı yaptıktan sonra Kardeşimin çocuklarını da alıp evimize döndük annemlerde bizde kaldı beraber sahur yaptık. Sabah erkenden tekrar ankaraya döndüler Kayra'yı onlar dişçiye götürdü. Telleri takılmış yavrumun göremedim.:(( Neyse annemgil yetişdi ya içim rahat artık.

Beni ise yorucu bir gün karşıladı. Çocukları yıkadım. Bir sürü çamaşır vardı onları hallettim. 3 yane çocuk açıktılar susadılar beni yordular. Ama kardeşim rahat etti. Akşama da yemek hazırladım onlar iftara geldiler. Gece de sahur ertesi günde iş var benim pilim bitmiş oldu. Neyse iş yerinde dinleniyorum.

Bugün ise annemler Ankara'yı terkedip evlerine dönüyorlar Kerim Gümüşhane de sözleşmeli olarak görevine başlayacak. Geçici mi kalıcı mı kimse bilmiyor. O yüzden eşya götürmeyecek. Ben ise oğluma kavuşacağım saati bekliyorum...