OFF OFFFF ve de PUFFF

Bu yaramaz bücürle ne yapacağımızı bilmiyorum. Ciciannemizin bizi terketmesinden sonra sorunlu günler başlamış oldu.

Kaç tane bakıcı adayıyla görüştüm. Neler neler gördüm bir bilseniz. Ama çok zor bir durum herkese söylenmiyor eve alıyorsunuz. Düzgün biri olmalı, ağzı sıkı olmalı... olmalı da olmalı...

Çocuk büyüdü biraz yardımcı gibi aradım işin aslı. Kendi kendine oynuyor öğleden sonra da uyuyor zaten.
Kimi geldi iş yapmam sadece çocuğa bakarım ama fiyata gelince astronomik bir fiyat çıkardı. Kimi geldi çocuğa ayrı para işe ayrı para yola ayrı para dedi. Fabrikatörüm ya...
Enteresan tipler de vardı.
Ben gece gündüz kalabilirim. Eski baktığım çocukların anahtarları hala bende girip çıkarım. Evimde pek birşey yoktur misafir geleceği zaman gider onlardan alırım. Eve ne zaman istiyorsan gel. Görüşmeye geldiğinde bile benim evimi çok rahat kullanabildi. İzin istemeye bile gerek duymadı. Ayrıca ne zaman arasam orada burada. Çok enteresan gelmişti. Ortak bir tanıdığımız vardı ona sordum. Çocukların annesi çok şikayetçiymiş evi çok benimsiyor hiç gitmek istemiyor hatta banyo yapıp evdekilerin havlularını kullanıyor deyince bendeki şalterler attı.
Kusura bakmasın ben bu işe hiç gelemem eşimde hiç hoşlanmaz evde sürekli gezen bir tipten.

Bir diğerinin ise evine gitmiştim. O da Allahtan. Kadın nasıl pisti o kadar olur. Üstüne para verse çocuğu ve evi ona emanet edemem.

Bu böyle olmayacak deyip kreşe verdik ama öylede olmadı. Sabah akşam saatlerce ağlamalar, huysuzlanmalar. Ben de evde çok bunaldım. Eve git yemek yap ortalığı topla. Tam helak olmak üzereydim. Tekrar bu böyle olmayacak deyip bakıcı arayışına giriştik.

Neyse içime sinen birisini zor da olsa bulmuş oldum. Benim canavar sabah kalktı kadının sesini duyunca çok sevindi hemen yanına gitti, oynamaya başladı. Ben de derin bir ohh çekerek işe gittim.

Bu oh çekmem sadece bir gün sürdü. Salı gününden beri kadını deli ediyor. O nasıl bir ağlama bilmiyorum.
Sabah uyanınca kadını yanına istemeyip
Ağlayarak anne beni bırakma ne olur. Benim çişim geldi. Kim yaptıracak deyip deyip susmuyormuş.

Ayrıca beni de akşamları hiç bırakmıyor. Ben nereye Tuğra oraya
Babaya git oğlum
O'nu sevmiyorum o tötü (bunları duyan baba nasıl olur onu hiç sormayın)

Velhasıl başımız büyük dertte yardıma ihtiyacımız var bu günleri nasıl atlatacağız bilmiyorum.

Şerşe, Cicianne, Şerife Abla

Önce Şerşe olarak girdi hayatımıza daha sonraları büyük uğraşlar sonucu Cicianne oldu. Kayra'nın ise hep Şerife Ablası oldu inatla başka birşey demek istemedi.  Tuğrayla çok iyi Kayrayla limoni oldu hep araları, ama sebep Kayra'dan kaynaklanıyor sağolsun pek söz dinlemiyor da.
Artık buraya kadarmış yollarımız ayrılıyor. Ben kızıyorum hadi bizi bırakıyorsun tamam da oğluşunu nasıl bırakacaksın.
Hep gözleri dolarak cevap veriyor; yapacak birşeyim yok.
Oğlu 2 ay Isparta'da eğitim görecek. Diğer oğluda orada çalışıyor ve Şerife Abla'da yanlarına gitmek istiyor.
Yine de çok şükür bebeklikten aldı büyüttü oğlumu keşke bir sene daha devam etseydi seneye kreşe verirdim. Ama bu sene küçük geliyor. Tekrar bakıcı derdine mi gireyim yoksa 3 yaşında kreşe mi başlatayım hala karar vermiş değilim. Kreş fikri rahat geliyor. Herkes sabah evden çıkar akşama tekrar geliriz. Ama benim işim asıl ozaman başlayacak. Yemek yap ev topla off off. Böyle olunca da ben çok yorulurum. Ya da yeni birini bul alıştır o işte beni çok yoruyor. Görüştüğüm birkaç kişiye de ben bakıcıdan çok yardımcı arıyorum diyorum. Çünkü çocuk büyüdü kendi kendine yada abisiyle oynuyor. Öğleden sonrada 2 - 3 saat uyuyor.Çok fazla bir eziyeti yok. Bu yüzden ev işi istiyorum diyorum. Hadi bakalım hayırlısı... Tavsiyelerinizi bekliyorum. 

ŞERŞE (ŞERİFE ABLA)

Bu bizim Şerife Ablamız Tuğra'nın Şerşe'si

Çalışan annelerin en büyük sorunudur çocuk bakıcıları. Eğer anneanneler babaanneler bakamayacaksa küçücük yavrularımızı kimlere emanet edeceğiz? 

Bizde bu sorunları büyük oğlum Kayra'da çok yaşadık. Kayra 3 aylıktı yeni bir işe başlamıştım. İlk günlerde annem bakacaktı  biraz baktı da ama daha sonraları evimizin uzak olması, arabamızın olmayışı ve de erkek kardeşim üniversite sınavlarına hazırlanıyordu evde yanlız kalıyordu gibi pekçok sebepten dolayı annemin bakması uzun süremedi. Bu sefer kayınvalidem geldi. Onunda evi uzaktı ama kayınpederim olmadığı için hep bizde kalıyordu. O da evini özlüyordu rahat edemiyordu birde 62 yaşındaydı yoruluyordu bakamadı, biz kaldık bakıcılara...

Kayra altı aylık gibiydi biz ilk bakıcımızı bulmuş olduk. Hülya abla iyiydi 1 sene kadar baktı Kayra'ya ama ben kadınla fazla iletişim kuramıyordum. Beni pek dinlemiyordu. Çocuğa neler yaptığı hakkında da fazla bilgi edinemiyordum. Birde ben evden çıkıyormuşum 18 - 19 yaşlarında bir kızı vardı o hemen eve damlıyormuş akşam ben gelmeden de gidiyormuş. Komşular söylemişlerdi. Bir iki kez yakalamıştık ama bunun hergün olması sıkıntılı bir durumdu.

Ben bu işten sıkılmaya başlamıştım daha sonra hangi akla hizmetse kendi evinde bak dedim onuda kabul etmedi ve biz yollarımızı ayırdık. Daha sonra adlarını bile hatırlamadığım 4 - 5 tane daha bakıcımız oldu. Kimi 1 ay çalıştı kimi ise 1 gün. Biz böyle sonuç alamayacağımızı düşünerek Kayra'yı 2 yaşında kreşe verdik. (hala bu konular geçince içim sızlar) Kreşte de çok hastalandı bir türlü kendini toparlıyamıyordu derken komşum ben bakarım dedi ama kendi evinde bakacaktı. Mecburen kabul ettik. 3 yaşına kadar baktı sağolsun ama 3 yaşında tekrar kreşe vermek zorunda kaldık.

Bu 3 yıl bizim için çok sıkıntılı geçti düşünsenize bebeğiniz elden ele savruluyor, herkesten farklı birşeyler kapıyor hiçbir şeyi alışkanlık edinemiyor. Bugün bile bazı davranışlarının sebebini buna bağlıyorum. Cidden çok üzücü bir durum.

Aradan 5 - 6 yıl geçti ve turta doğdu. 3 ay içinde bakıcı bulmam lazım etrafa haber saldık bir iki kişiyle görüştük en son Şerife Ablada karar kıldık. Hem evi yakındı hem kızını tanıyorduk hem eltimgilin apartmanında oturuyordu. Ama benim biliçaltımda kötü tecrübeler olduğu için çok tedirgindim. Bebeğimi başka birine bırakma fikri çok üzüyordu beni. Aynı şeylere silbaştan başlayacakmışım gibi geliyordu.

Neyse ben işe başlamadan birkaçgün önce Şerife Abla geldi. Geldiği gün çocuğu sevmesi kucaklaması girişkenliği kıpır kıpır oluşu beni çok rahatlattı. İlk görüşte aşk gibi ilk gün içimi rahatlatmıştı. 2,5 yıldır çok şükür hiçbir sorun yaşamadan bu günlere geldik. (kocaman bir maaşallah alayım). Tuğrayla arası çok iyi...

Turta ona Şerşe diyor, başka birşey dedirtemedik. Hele bu günlerde Tuğranın yaptığı bütün hataların sebebi Şerşe

- Şerşe oyuncağımı kırdı

- Bunu Şerşe bozdu

- Şerşe tötü

ama en önemlisi gönül rahatlığıya çocuklarımı bırakabiliyorum değil mi?

Bakıcı arayacaklara da tavsiyem (bu tavsiye etrafından birine çocuğunu bakıtacaklar için yani profesyonel bakıcı arayanlara göre değildir.)

* Kesinlikle çok genç olmamalı (yani aklı başında olmalı aklı bir karış havada olmamalı)

* Yine kesinlikle küçük çocuğu olmamalı çünkü aklı kendi çocuğunda kalıyor. Bizim Şerşe'nin torunları var Tuğrayıda kendi torunu gibi seviyor.

* Ağzı sıkı olmalı

* Vardan yoktan anlamalı (herkes çok zengin değil ben de dahil)

"Allah kimsenin gülünü kimseye koklatmasın" derdi ilk bakıcımın. Herzaman çocukların en değerli bakıcısı, meleği, herşeyi ANNAELERİ dir